در حال بارگذاری صفحه...
متد چیست؟ تابعی که در داخل کلاس تعریف میشود را متد گویند.
تابع چیست؟ هر تکه کدی که برای ما بتواند کاری را انجام دهد تابع گویند.
در مفهوم کلی تر تابه شبیه به یک دستگاه است که میتواند تعدادی ورودی داشته باشد؛ تابع ها یا خروجی ندارند و یا تنها یک خروجی دارند.
برای انجام پروژه های بزرگ میتوانیم پروژه را به بخش های کوچک تقسیم کنیم، و به صورت پازل آن را حل کنیم؛ هر بخش از این پازل یک تابع است؛ تا ب حال ممکن است با تابع های زیادی کار کرده باشیم که به آن ها توجه زیادی نکرده ایم.
قالب تعریف متد
در قدم اول باید سطح دسترسی را مشخص کنیم که در ادامه این جلسه با سطوح دسترسی آشنا خواهیم شد.
در قدم دوم باید نوع داده خروجی آن را مشخص کنیم؛ اگر تابع خروجی داشت باید هنگام تعریف نوع آن را مشخص کنیم اما اگر خروجی نداشت و فقط برای انجام کاری بود باید از کلمه void استفاده کنیم.
package package1;
public class MainClass {
public static void main(String[] args) {
}
}
در قدم بعد باید نام تابع را مشخص کنیم؛ سپس یک پرانتز باز و بسته بعد از نام تابع قرار میدهیم؛ در داخل این پرانتز اگر تابع ورودی داشته باشد آنها را مشخص میکنیم.
برای درک بهتر به مثال زیر دقت کنید:
میخواهیم یک تابع بنویسیم که سه عدد بگیرد و حاصل جمع آن ها را برای ما چاپ کند؛ چون ورودی های ما از نوع عدد صحیح هستند خروجی نیز باید از نوع عدد صحیح باشد.
package package1;
public class MainClass {
public static void main(String[] args) {
}
public static int Sum(int x,int y,int z) {
int temp=x+y+z;
return temp;
}
}
مشاهده میکنید که تابع خطا دارد؛ تابع هایی که خروجی دارند با استفاده از کلمه کلیدی Return مقدار خروجی را به محل فراخوانی برگشت میدهند و این گونه خطا رفع میشود.
نکته: خروجی یک تابع مقداری است که به کمک Return برگشت داده میشود و توابع نوع void خروجی ندارند.
برای استفاده از یک متد در دیگر متد های همان کلاس تنها کافی است آن را فرابخوانید، چون آن ها همکلاسی اند و یکدیگر را میشناسند.
package package1;
public class MainClass {
public static void main(String[] args) {
int res=Sum(2, 10, 8);
System.out.println(res);
}
public static int Sum(int x,int y,int z) {
int temp=x+y+z;
return temp;
}
}
در کد بالا مقدار وارد شده به متد Sum می رود و عملیات مربوطه انجام میشود و مقدار نهایی به محل فراخوانی که همان متد main است برمیگردد؛ حال ما میتوانیم در همان لحظه مقدار برگشتی را چاپ کنیم، یا آن را در متغییری بریزیم و سپس آن متغییر را چاپ کنیم.
در زبان برنامه نویسی جاوا چهار نوع سطح دسترسی وجود دارد:
Default: اگر عضوی Default باشد در محدودهی کلاس و پکیج آن قابل شناسایی است.
Public: همه جا قابل شناسایی است.
Protected: هم در محدوده کلاس و پکیج و هم د محدوده فرزندان کلاس قابل شناسایی است.
Private: پایین ترین سطح دسترسی است؛ اگر عضوی Private باشد فقط در محدودهی کلاسش قابل شناسایی است.
نکته: اگر در کد نویسی قبل از اعضا کلمه ای ننویسیم معادل این است که سطح دسترسی default یا همان مقدار پیشفرض است.
ما میتوانیم قبل از تعریف اعضا از کلمات default ، public ، protected و private استفاده کنیم؛ اما ما باید بر اساس نیازمان یکی از سطوح دسترسی را انتخاب کنیم.
مهدی عباسی هستم، مسلط به حداقل ۲۰ زبان مطرح برنامه نویسی به صورت پیشرفته، مدیر عامل شرکت آریا نرم افزار و بنیانگذار آکادمی درسمن، مسلط به تدریس دروس تخصصی کاردانی و کارشناسی کامپیوتر، پایگاه داده ها، برنامه نویسی پیشرفته، مبانی برنامه نویسی، مباحث ویژه طراحی وب و ....
سلام برای من سوال شد جاوا به چه دردی می خوری وب که نیست اندروید هم باید اندروید را یادبگیریم و دیگه چکار می کنه ینی برای ویندوز می دونم می شه باهاش چیز های مختلف رو نوشت ولی برای چه سیستمی الان اگه این دوره و پیشرفته رو ببینیم چه برنامه هایی برای چه سیستم هایی می تونیم بنویسیم
متد چیست؟ تابعی که در داخل کلاس تعریف میشود را متد گویند.
تابع چیست؟ هر تکه کدی که برای ما بتواند کاری را انجام دهد تابع گویند.
در مفهوم کلی تر تابه شبیه به یک دستگاه است که میتواند تعدادی ورودی داشته باشد؛ تابع ها یا خروجی ندارند و یا تنها یک خروجی دارند.
برای انجام پروژه های بزرگ میتوانیم پروژه را به بخش های کوچک تقسیم کنیم، و به صورت پازل آن را حل کنیم؛ هر بخش از این پازل یک تابع است؛ تا ب حال ممکن است با تابع های زیادی کار کرده باشیم که به آن ها توجه زیادی نکرده ایم.
قالب تعریف متد
در قدم اول باید سطح دسترسی را مشخص کنیم که در ادامه این جلسه با سطوح دسترسی آشنا خواهیم شد.
در قدم دوم باید نوع داده خروجی آن را مشخص کنیم؛ اگر تابع خروجی داشت باید هنگام تعریف نوع آن را مشخص کنیم اما اگر خروجی نداشت و فقط برای انجام کاری بود باید از کلمه void استفاده کنیم.
package package1;
public class MainClass {
public static void main(String[] args) {
}
}
در قدم بعد باید نام تابع را مشخص کنیم؛ سپس یک پرانتز باز و بسته بعد از نام تابع قرار میدهیم؛ در داخل این پرانتز اگر تابع ورودی داشته باشد آنها را مشخص میکنیم.
برای درک بهتر به مثال زیر دقت کنید:
میخواهیم یک تابع بنویسیم که سه عدد بگیرد و حاصل جمع آن ها را برای ما چاپ کند؛ چون ورودی های ما از نوع عدد صحیح هستند خروجی نیز باید از نوع عدد صحیح باشد.
package package1;
public class MainClass {
public static void main(String[] args) {
}
public static int Sum(int x,int y,int z) {
int temp=x+y+z;
return temp;
}
}
مشاهده میکنید که تابع خطا دارد؛ تابع هایی که خروجی دارند با استفاده از کلمه کلیدی Return مقدار خروجی را به محل فراخوانی برگشت میدهند و این گونه خطا رفع میشود.
نکته: خروجی یک تابع مقداری است که به کمک Return برگشت داده میشود و توابع نوع void خروجی ندارند.
برای استفاده از یک متد در دیگر متد های همان کلاس تنها کافی است آن را فرابخوانید، چون آن ها همکلاسی اند و یکدیگر را میشناسند.
package package1;
public class MainClass {
public static void main(String[] args) {
int res=Sum(2, 10, 8);
System.out.println(res);
}
public static int Sum(int x,int y,int z) {
int temp=x+y+z;
return temp;
}
}
در کد بالا مقدار وارد شده به متد Sum می رود و عملیات مربوطه انجام میشود و مقدار نهایی به محل فراخوانی که همان متد main است برمیگردد؛ حال ما میتوانیم در همان لحظه مقدار برگشتی را چاپ کنیم، یا آن را در متغییری بریزیم و سپس آن متغییر را چاپ کنیم.
در زبان برنامه نویسی جاوا چهار نوع سطح دسترسی وجود دارد:
Default: اگر عضوی Default باشد در محدودهی کلاس و پکیج آن قابل شناسایی است.
Public: همه جا قابل شناسایی است.
Protected: هم در محدوده کلاس و پکیج و هم د محدوده فرزندان کلاس قابل شناسایی است.
Private: پایین ترین سطح دسترسی است؛ اگر عضوی Private باشد فقط در محدودهی کلاسش قابل شناسایی است.
نکته: اگر در کد نویسی قبل از اعضا کلمه ای ننویسیم معادل این است که سطح دسترسی default یا همان مقدار پیشفرض است.
ما میتوانیم قبل از تعریف اعضا از کلمات default ، public ، protected و private استفاده کنیم؛ اما ما باید بر اساس نیازمان یکی از سطوح دسترسی را انتخاب کنیم.
سلام طاها جان، شما با یادگیری زبان جاوا می توانید وارد دریای بزرگ فریم ورک های آن بشوید درواقع یادگیری این زبان مثل مجوز می ماند که برای ورود به برنامه نویسی اندروید و ... باید این را گذرانده باشید و هرچه قدر مسلط تر باشید، درصد قوی پیش رفتن شما دو چندان خواهد شد و راحت تر از پس مشکلات به وجود آمده گذر خواهید کرد.