در حال بارگذاری صفحه...
در این جلسه با توابع setter و getter در زبان برنامه نویسی ++C آشنا میشوید. در جلسات قبل مفهوم شی گرایی و روش تعریف کلاس و اعضای کلاس را توضیح دادیم و همچنین با سطوح دسترسی کلاس آشنا شدید و گفتیم هر عضو کلاس میتواند دارای سطح دسترسی باشد که براساس آن تعیین میشود هر عضو از کلاس تا کدام محدوده قابل دسترسی میباشد. طی این فرآیند متوجه شدیم که باید نمونههای کلاس فقط به اعضای عمومی کلاس دسترسی داشته باشند و اجازه دسترسی به اعضای private و protected را ندارند و به این تشخیص رسیدیم که معمولا اعضای دادهایی، چون ارزش داده مهم است به صورت خصوصی تعریف میشود و وقتی خصوصی تعریف شد یکی از مشکلاتی که اتفاق میافتد این است که چطوری میتوانیم توسط این نمونه کلاس به سراغ عضو خصوصی خودش برویم و آن را مقداردهی کنیم و یا ازآن داده واکشی و استفاده کنیم.
این مشکلات توسط یک سری تابع حل میشود. توابع سازنده و توابع setter و getter میتوانند به ما کمک دهند و واسطهی نمونههای کلاس با اعضای کلاس شوند. وقتی نمیتوانیم مستقیما به یک عضو خصوصی دسترسی داشته باشیم از یک رابط استفاده میکنیم که به تابعهای Setter و getter معروف هستند. تابعی که دادهها را دریافت میکند و در متغیر خصوصی میریزد، به عبارتی برای مقدار دهی متغیر خصوصی میباشد، تابع setter گفته میشود و تابعی که میتواند دادهها را از داخل کلاس دریافت کند و برگرداند، به عبارتی برای گرفتن مقدار متغیر خصوصی میباشد، تابع getter گفته می شود.
دوست درسمنی عزیز، امیدواریم از این آموزش لذت برده باشید.
برای یادگیری این مبحث میتوانید این درس را تهیه کنید و از فایلها و ویدئو این بخش استفاده کنید.
شما عزیزان میتوانید سوالات خود را در بخش انجمن پرسش و پاسخ مطرح کنید و همچنین منتظر انتقادات و پیشنهادات مفید شما در بخش نظرات هستیم تا ما را در کیفیت بهتر آموزشهایمان یاری کنید.
با امید موفقیت و شادی برای شما دوست درسمنی عزیز
مهدی عباسی هستم، مسلط به حداقل ۲۰ زبان مطرح برنامه نویسی به صورت پیشرفته، مدیر عامل شرکت آریا نرم افزار و بنیانگذار آکادمی درسمن، مسلط به تدریس دروس تخصصی کاردانی و کارشناسی کامپیوتر، پایگاه داده ها، برنامه نویسی پیشرفته، مبانی برنامه نویسی، مباحث ویژه طراحی وب و ....
هنوز اینجا کامنتی ثبت نشده
در این جلسه با توابع setter و getter در زبان برنامه نویسی ++C آشنا میشوید. در جلسات قبل مفهوم شی گرایی و روش تعریف کلاس و اعضای کلاس را توضیح دادیم و همچنین با سطوح دسترسی کلاس آشنا شدید و گفتیم هر عضو کلاس میتواند دارای سطح دسترسی باشد که براساس آن تعیین میشود هر عضو از کلاس تا کدام محدوده قابل دسترسی میباشد. طی این فرآیند متوجه شدیم که باید نمونههای کلاس فقط به اعضای عمومی کلاس دسترسی داشته باشند و اجازه دسترسی به اعضای private و protected را ندارند و به این تشخیص رسیدیم که معمولا اعضای دادهایی، چون ارزش داده مهم است به صورت خصوصی تعریف میشود و وقتی خصوصی تعریف شد یکی از مشکلاتی که اتفاق میافتد این است که چطوری میتوانیم توسط این نمونه کلاس به سراغ عضو خصوصی خودش برویم و آن را مقداردهی کنیم و یا ازآن داده واکشی و استفاده کنیم.
این مشکلات توسط یک سری تابع حل میشود. توابع سازنده و توابع setter و getter میتوانند به ما کمک دهند و واسطهی نمونههای کلاس با اعضای کلاس شوند. وقتی نمیتوانیم مستقیما به یک عضو خصوصی دسترسی داشته باشیم از یک رابط استفاده میکنیم که به تابعهای Setter و getter معروف هستند. تابعی که دادهها را دریافت میکند و در متغیر خصوصی میریزد، به عبارتی برای مقدار دهی متغیر خصوصی میباشد، تابع setter گفته میشود و تابعی که میتواند دادهها را از داخل کلاس دریافت کند و برگرداند، به عبارتی برای گرفتن مقدار متغیر خصوصی میباشد، تابع getter گفته می شود.
دوست درسمنی عزیز، امیدواریم از این آموزش لذت برده باشید.
برای یادگیری این مبحث میتوانید این درس را تهیه کنید و از فایلها و ویدئو این بخش استفاده کنید.
شما عزیزان میتوانید سوالات خود را در بخش انجمن پرسش و پاسخ مطرح کنید و همچنین منتظر انتقادات و پیشنهادات مفید شما در بخش نظرات هستیم تا ما را در کیفیت بهتر آموزشهایمان یاری کنید.
با امید موفقیت و شادی برای شما دوست درسمنی عزیز
